National Parks part 3: Canyonlands NP, Dead Horse Point SP en Arches NP

We blijven nog even in de nationale parken aangezien Utah vooral prachtige natuur te bieden heeft. Wanneer we aankomen in het stadje Moab dat 3 verschillende parken in de buurt heeft hebben we vooral zin om die avond even bij te komen, misschien wat te chillen aan het zwembad, maar vooral rustig aan te doen. Als we aankomen bij ons hotel van de avond denken we eerst dat we verkeerd zijn, dit is toch eerder een trailerpark? Maar de naam klopt en ook mijn gegevens zijn bekend bij de wat groezelige receptionist. We betrekken de hotelkamer en weten niet of we nu moeten lachen of huilen. Waar zijn we nu weer beland? De kamer is klein maar vooral zwaar verouderd. Om het matras van het bed zit een plastic hoes, in de gangen hangt een vleug van urine en het licht is zo fel dat er van de enige sfeer die er al zou kunnen zijn meteen niks meer overblijft. Het liefst zouden we meteen rechtsomkeert maken maar laat het nou net Labour Day zijn, het drukste weekend van het jaar. Alle hotels zijn dus hartstikke volgeboekt. Gelukkig ziet Guy op internet dat er de volgende dagen nog wel plek is in een ander motel dus we hoeven maar een nachtje te blijven. Uiteindelijk hebben we een hartstikke gezellige avond met een groep vrienden uit Salt Lake City waarmee we biertjes drinken voor het hotel. Was het voor 1 nacht dus niet eens zo'n verkeerde keuze geweest.

 

 

 Onze groezelige receptionist

Na wonderbaarlijk goed geslapen te hebben op het bed met de plastic hoes checken we opgelucht uit en vertrekken naar het eerste park dat die dag op de planning staat: Canyonlands. De lange weg richting het park ziet er op het eerste gezicht wat saai uit, plat met hier en daar wat struikjes. In de verte zie je echter wel de bekende rode rotsen, zou dit weer een soortgelijk park zijn? Als we naar links kijken zien we het eerste uitkijkje over dit park, het is totaal anders dan de eerdere parken! Waar je bij de andere parken (met uitzondering van Bryce) je in de canyon begeeft is dat bij Canyonlands het tegenovergestelde. Van bovenaf kijk je over een enorme vlakte met meerdere verdiepingen richting de twee rivieren die er doorregen lopen. Deze lagen bestaan weer uit diverse kloven wat een heel gaaf effect geeft. Het park is zo immens uitgestrekt, je voelt je echt kleiner dan ooit. Na een kleine hike langs de rand krijgen we een nog betere indruk van dit prachtige park.

We keren om richting Moab maar niet voordat we nog even Dead Horse Point State park verkennen. Dit park ligt direct naast Canyonlands en eigenlijk verwachten we er niet al teveel van na wat we net gezien hebben. We waren dus compleet overdonderd dat dit park misschien nog wel mooier was! Je kijkt van de andere kant richting Canyonlands maar de rotsen zijn aan deze kant veel gekleurder en daarnaast zijn er enorme zout basins waardoor deze kleuren er nog veel meer uitspringen. We maken een kleine wandeling naar de andere kant van het uitzichtpunt en zien daar onze eerste "horseshoe bend", een haarspeldbocht in de rivier die om een rots heen buigt. Het enige nadeel van deze twee parken is dat het er verzengend heet is, hierdoor is het onmogelijk om echt lange wandelingen te maken.

De volgende dag staat het andere nationale park van Moab op de planning: Arches. Dit park staat vooral bekend om zijn rotsen in een boogvorm, de naam zegt het eigenlijk al. In eerste instantie lijkt het park wat tegen te vallen. Na een week lang rode rots denk je het wel een keer gezien te hebben, hoe decadent dat ook klinkt. Bovendien is het ook vandaag weer zo ontzettend heet dat we bij een kleine trail al door ons meegenomen water zijn en daarom maar eerder omdraaien. Gelukkig heb je heel veel waterpunten zodat we onze flessen weer aan kunnen vullen. Bij deze hike zien we een grote arch van dichtbij. De twee bekendste bogen zien er in het echt een stuk kleiner uit dan op de foto's, Delicate Arch zit zo ver weg dat het bijna lachwekkend klein is. In tweede instantie heeft het park toch meer te bieden dan we eerst dachten, alleen is de naam wat misleidend. De kracht zit juist in de mooie uitzichten over willekeurig verspreide rare rotsen die allemaal vormen aannemen, met name vuisten of dieren of een balancerende steen bovenop een pilaar. Vooral door de hitte verlaten we het park misschien wat sneller dan we anders gedaan zouden hebben, de temperatuur ging richting de 100 Fahrenheit (bijna 40 graden).

Na de vorige dag al lekker gegeten te hebben in Moab (tapas) hebben we deze avond het beste diner van onze reis tot nu toe: heerlijke sushi! We eten regelmatig sushi maar elke variatie die we hier voorgeschoteld krijgen is nog heerlijker dan de vorige. Als je dus ooit in Moab bent en van sushi houdt, ga dan zeker naar Sabaku!