Vanuit Tropic rijden wij nog even langs Bryce Canyon, om toch nog een paar kiekjes te maken. Wij willen nog één wandeling maken tussen de Hoodoos, maar helaas betrekt het en lijkt er een storm op komst dus maken we na enkele tientallen meters rechtsomkeert. Wel tof om toch nog even tussen de Hoodoos gestaan te hebben, ze zijn veel hoger dan je denkt.
Wij vervolgen onze reis richting Capitol Reef. Voor de lunch stoppen wij weer bij een diner en komen in de realiteit van Utah terecht. Genietend van onze broodjes wandelt white-trash Amerika binnen. Als eerste komt een stel binnen, waarvan het meisje ongeveer 30 kg weegt en de jongen pontificaal zijn pistool aan z'n riem heeft hangen. Het kost ons 5 minuten om hier enigszins aan te wennen, maar het blijft raar dat er iemand naast je zit met een geladen wapen.
Daarna komt er een familie binnenwandelen geheel uitgedost in camouflagekleding, klaar om te gaan jagen. Verder geen eigenaardigheden, maar het maakt wel het plaatje compleet. Bij dat plaatje past ook een derde koppel, waarvan de vrouw een jaren '90 kuif heeft die je aan "There's something about Mary" doet denken...
Met een goed gevulde buik lopen wij naar buiten en zien een klein meisje aan komen rijden op een golfkarretje. Schattig zwaait ze naar ons en rijdt naar het afhaalraam en wacht op haar bestelling. Bevoorraad met haar zak vol eten rijdt zij de grote weg op en slaat enkele honderden meters verder weer af bij hun huis.
Ook wij rijden weer verder naar onze bestemming. Het plaatsje Torrey ligt vlak bij Capitol Reef NP. Zodra wij alles uitgeladen hebben rijden wij door naar het park. Op aanraden nemen wij de scenic-route en zijn weer verrast door al het natuurschoon.
Als eerste kom je door de boomgaarden rondom het Gifford House. Het is zo pittoresk na al het natuurgeweld, dat het onwerkelijk lijkt. Stromend water en groen zijn schaarse goederen in deze omgeving. Daarnaast zijn de taartjes vermaard, maar daar later meer over!
Langs de scenic-route zien we weer de rode rotsen van Utah, maar dan toch weer anders. Het gaafste vinden wij de "olifantenvoeten". Het afstekende grijs tussen al het rode gesteente geeft een mooi contrast.
Wederom lijkt het alsof wij het park voor ons zelf hebben en rijden heerlijk rond in onze Nissan. Aangezien het een relatief klein park is, zijn wij vrij snel terug en klaar om een duik te nemen in het zwembad. Voor 's avonds hebben wij nog een goed restaurant gevonden en krijgen wij verrukkelijke "ribs" en een "sirloin" voorgeschoteld.
Het goede eten wordt de volgende ochtend voortgezet, want op aanraden van een parkmedewerker keren wij terug voor "PIE!"
De foto's zeggen genoeg.
Onze reis leidt ons naar Moab, maar op aanraden van enkele Utahns rijden wij via Gobblin Valley SP. Eerst rijden wij door een grijs maanlandschap om uiteindelijk weer tussen de rode rotsen te belanden. Het park is een stuk kleiner, maar biedt uitzonderlijke rotsformaties.
De zon is erg krachtig, dus lopen wij maar kort rond tussen deze pilaren. Vlug terug naar onze airco en gekoeld drinken, op naar Moab!!
Reacties
Een reactie posten