Tijdens onze vorige rondreis, vijf jaar geleden, was Grand Canyon National Park een van onze hoogtepunten. Als we de huidige reis samenstellen staat het dan ook buiten kijf dat we dit park weer aan zullen doen. Vanaf Williams is het een uur rijden naar het park, maar eenmaal daar aangekomen staat er een lange rij auto’s en duurt het een half uur voordat we naar binnen kunnen. In het park zijn we een half uur op zoek naar een parkeerplekje, het is druk! Ook bij de bussen die door het park rijden staat een enorme rij dus we besluiten langs de rim te wandelen.
We zijn meteen weer overdonderd door het prachtige uitzicht, hier raak je niet aan gewend! Om de paar meter stoppen we dan ook om van de uitzichten te genieten en de nodige foto’s te maken. Het mooiste aan de Grand Canyon is, los van de bizarre weidsheid ervan, dat de kleuren gedurende de dag veranderen. Wanneer we aan onze wandeling beginnen is het nog gehuld in pasteltinten maar even later wordt het een wat saaier bruin. Om vervolgens wanneer de zon gaat zakken te eindigen in de felste kleuren. Je raakt dan ook niet uitgekeken omdat de kleuren telkens weer veranderen.
Na een flinke wandeling nemen we toch de bus naar het eindpunt, Hermits Rest. Dit is een oude lodge waar vroeger mensen verbleven. Het is nu omgetoverd tot een winkeltje maar je kunt je goed een voorstelling maken hoe het geweest moet zijn om hier te overnachten. Na een paar uur zijn onze voeten te moe om nog verder te wandelen dus pakken we de auto en rijden we naar ons laatste punt van de dag, Mather Point. Omdat de zon nu laag staat is de canyon gehuld in felle kleuren dus we kijken nog even onze ogen uit. Dit park gaat waarschijnlijk nooit vervelen!
We rijden terug naar Williams en gaan op aanraden van meerdere mensen eten bij Mexicaans restaurant El Corral. Onze eerste Mexicaanse maaltijd bevalt heel goed. Maaike eet een chimichanga, dit is een gefrituurde burrito. Een goede mix tussen Mexicaans en Amerikaans ;-)!
De volgende ochtend gaan we naar Bearizona. Dit is een wildlife park waar dieren worden opgevangen. Het bestaat uit twee gedeelten: je kunt een rit maken van 4 kilometer waarbij je dieren in het wild ziet en je kunt ook langs verblijven van dieren lopen. We doen eerst de rondrit waarbij we een keur aan wilde dieren zien. Het meest indrukwekkend zijn toch wel de wolven en de beren. We zijn van tevoren gewaarschuwd dat we absoluut onze ramen niet mogen openen en niet mogen stoppen. Helaas zien we anderen wel de ramen openen, niet echt verstandig...
Na deze rit lopen we langs de verblijven waar we nog veel meer dieren zien: wasberen, vossen, dassen, stekelvarkens en javelina’s (een soort zwijn). Maar het absolute hoogtepunt is toch wel de jaguar, Noa is er niets bij :-). Opvallend is dat de diertjes nogal lui zijn vandaag, we treffen ze bijna allemaal slapend aan! Gelukkig worden de meesten wel wakker, zoals de wasbeertjes die vervolgens de boom inklimmen.
We blijven niet al te lang hangen want we hebben nog twee National Monuments op de planning vandaag.
De volgende ochtend gaan we naar Bearizona. Dit is een wildlife park waar dieren worden opgevangen. Het bestaat uit twee gedeelten: je kunt een rit maken van 4 kilometer waarbij je dieren in het wild ziet en je kunt ook langs verblijven van dieren lopen. We doen eerst de rondrit waarbij we een keur aan wilde dieren zien. Het meest indrukwekkend zijn toch wel de wolven en de beren. We zijn van tevoren gewaarschuwd dat we absoluut onze ramen niet mogen openen en niet mogen stoppen. Helaas zien we anderen wel de ramen openen, niet echt verstandig...
Reacties
Een reactie posten