Doorgaan naar hoofdcontent

Portlandia

Door de voedselvergiftiging moeten we eerst even op gang komen. Omdat we een dag langer in Twin Falls zijn gebleven hebben we een flinke rit voor de boeg naar the Dalles van in totaal 780 kilometer. Een voordeel van onze gesteldheid is dat we nauwelijks kunnen eten dus op een paar korte stops na kunnen we wel vrij vlot doorrijden. Na een minieme maaltijd 's avonds gaan we op tijd naar bed en voelen we ons de volgende dag weer een stukje beter.

Vandaag staat de Columbia River Gorge op het programma. Dit bosrijke gebied volgt de Columbia River en zit vol met mooie groene stukken met idyllische watervallen. Er waren laatst fikse bosbranden dus we hopen dat er nog wat groen over zou zijn. Gelukkig is er nog genoeg groen te bekennen maar door de bosbranden is de scenic byway gesloten en kunnen we dus alleen via de interstate langs deze plekken razen. We hebben wel pech deze reis...

We geven de moed echter niet op en bezoeken het visitors center om zo wat meer kennis over de geschiedenis op te doen. Zo leren we alles over de Lewis en Clark expeditie. Zij waren de eersten die Washington state en Oregon verkenden. Daarnaast leren we over de oorspronkelijke bewoners van het continent en dat dieren vroeger veel groter waren dan tegenwoordig. Daarvan zie je hier het bewijs van een mammoet op schaal met daarnaast een mini Maaike.


Als we hier uitgekeken zijn rijden we in een ruk door naar Portland, we kunnen immers nergens onderweg stoppen. We checken in en gaan meteen op pad zodat we nog wat van de dag kunnen maken. We nemen een tram naar Pioneer Square waar we eerst bij een shopping mall rondkijken. Daarna lopen we nog wat rond in downtown Portland en komen we bij een leuk restaurantje terecht. 's Avonds verkennen we onze buurt die vol zit met allemaal kroegjes en clubs. We stappen binnen bij de Kitkat club. Als de uitsmijter ons vertelt dat we de performers elke keer fooi moeten geven na een optreden begint er al iets te dagen. En ja hoor, we zijn terecht gekomen in een stripclub!  Niet gek aangezien Portland de meeste stripclubs per inwoner heeft ;) We vinden dit beiden wel prima en drinken er een paar drankjes. We maken het niet al te laat want we zijn beiden nog gaar van de voorgaande dagen.

Hier een crashcourse Portland om de vibe te begrijpen 






De volgende dag hebben we nog de hele dag in Portland. We ontbijten uitgebreid en nemen een kijkje op de Saturday Market. De markt heeft een beetje de Berlijn vibe met allemaal leuke kraampjes. Als we hier zijn uitgekeken lopen we naar  Powell's, de grootste boekenwinkel ter wereld. We kijken onze ogen hier uit en schaffen uiteraard een paar boeken aan. Daarna willen we naar de Japanse tuinen. Dit schijnen de grootste Japanse tuinen buiten Japan te zijn. Als we er aankomen is het al het einde van de dag en als blijkt dat je dan ook nog eens 20 dollar per persoon moet betalen voor het uurtje dat we er nog kunnen rondlopen, besluiten we dat we dat iets te gortig vinden. Dan maar naar de rozentuin met een mooi uitzicht op Mount Hood en downtown Portland.

Saturday Market




We eten sushi in onze eigen buurt en doen weer een poging tot uitgaan. De kroegjes en bars zijn het allemaal net niet maar de Dixie Tavern ziet er wel leuk uit. We doen ook hier een paar drankjes maar we voelen ons er niet echt thuis. Dus maar weer op tijd naar bed... Op de een of andere manier komt Portland niet helemaal bij ons binnen. We horen van meerdere mensen dat het zo'n leuke stad is maar wij vinden het vooral een stad vol zwervers die niet makkelijk te doorgronden is. En dat terwijl de slogan "Keep Portland weird" ons best wel aanstaat ;)



We vinden het dan ook niet heel erg om Portland te verlaten. Bovendien hebben we weer een mooi stuk natuur op de planning staan: Mount St Helen. Hoewel we al in veel vulkanische gebieden zijn geweest is dit de eerste recent actieve vulkaan die we bezoeken. De vulkaan barstte in 1980 nog uit en verloor toen een flink stuk aan hoogte. 400 meter werd de lucht in geblazen en ook de hele zijkant van de vulkaan barstte de lucht in. 57 mensen kwamen er bij om het leven omdat niemand verwachtte dat de uitbarsting zo heftig zou zijn.






Gelukkig zijn ze tegenwoordig beter in het voorspellen van uitbarstingen zodat wij rustig (van een afstand) de vulkaan kunnen bekijken. En dat is behoorlijk indrukwekkend! Het is bijna niet voor te stellen dat zo’n groot deel van de vulkaan nog geen 40 jaar geleden de lucht in is gegaan. Ik heb ter vergelijking een foto bijgevoegd van de dag voor de uitbarsting.

Mount St Helen de dag voor de uitbarsting
Mount St Helen anno 2017
Hierna volgt nog 1 blog: Olympic National Park en Seattle!

Reacties

Populaire posts van deze blog

Radio Kootwijk, hier Bandoeng!

Het is maar goed dat we ons hotel het vervoer naar Bandung hebben laten regelen want de Grab (Aziatische Uber) brengt ons naar zo'n afgelegen plek achter een mall waar je normaal echt nooit zou komen. Wat dat betreft valt hier nog een wereld te winnen wat betreft aanduiding en vindbaarheid op internet. De rit wordt spannend; het zal ergens tussen de 3 en 8 uur duren omdat het verkeer druk en onvoorspelbaar is. We hebben geluk, we doen er 3,5 uur over.  Aangekomen in Bandung denken we slim te zijn en de taxi op de meter te laten rijden, het hotel is namelijk niet zo ver weg en we hebben even geen zin in het spel dat afdingen heet. Dat blijkt een foute keuze want de chauffeur neemt een enorme omweg zodat de meter mooi oploopt. We zullen voortaan dus toch maar weer een vaste prijs afspreken om dit soort toestanden te voorkomen. Omdat we vernomen hebben dat Bandung zelf geen mooie stad is zullen we ons vooral richten op de omgeving van Bandung, omdat die wel ...

Eerste indrukken

Na een lange reis van 16 uur is het dan zover: we zijn in Vegas! Half "stoned" van de lange reistijd, de vliegangstmedicatie van Maaike en het feit dat het voor ons al 2 uur 's nachts is belanden we in een wereld die perfect past bij onze gemoedstoestand: een compleet bizarre droomwereld. Nadat we de huurauto halen rijden we over de Strip, het voelt gewoon onwerkelijk. Links van ons zien we de Eiffeltoren, rechts van ons een replica van New York. Dromen we nog of is dit werkelijkheid? Wanneer we aankomen bij ons 5-sterren hotel Aria en we een upgrade krijgen naar een "executive suite" wat normaal 1700 dollar per nacht kost moeten we echt in onze arm knijpen of we niet aan het dromen zijn. De suite die we hebben past precies bij Vegas: groot en overdreven. Maar ons hoor je niet klagen! Naast een slaapkamer en badkamer hebben we een grote woonkamer met fantastisch uitzicht en een conferentiekamer gewoon... omdat het kan! Helemaal kapot van de reis doen...

Crosstown Traffic

Het is even wat anders. Na al onze reizen naar de Verenigde Staten hebben we ervoor gekozen om het over een andere boeg te gooien. Dit jaar is het Indonesië geworden! We hebben 3 weken de tijd om Java helemaal te doorkruisen en daarna te relaxen op Bali. We vliegen met Garuda rechtstreeks op Jakarta. Ons wordt aangeraden om Jakarta vooral te skippen omdat het een vuile en drukke stad is, maar wij zijn eigenwijs dus wij trekken ons hier niets van aan. We zijn geïnteresseerd in onze koloniale geschiedenis en dan kan het oude Batavia toch niet ontbreken. Onze eerste stop is dan ook het oude stadhuisplein, wat inmiddels Fatahillah Square heet. We beginnen eerst met flink afdingen op de taxi. Er wordt 100.000 roepia gevraagd (omgerekend 6 euro) maar wij krijgen dat met onze eerste Indonesische woordjes terug naar 25.000. Altijd handig om te weten hoe je "te duur" moet zeggen in de lokale taal ;) Het plein is vol toeristen maar wij zijn de enige westerlingen....